Kutbert z Lindisfarne (ur. ok. 634, zm. 20 marca 687) – święty Kościoła katolickiego. Jest jednym z patronów Anglii. Mnich, a od 684 biskup Lindisfarne w Nortumbrii.

Biografia Urodził się około 634 roku w Nortumbrii, najprawdopodobniej w okolicy Dunbar. W 651 roku został mnichem w klasztorze w Melrose, gdzie odznaczał się gorliwością, pobożnością, a także erudycją. W 658 roku został przełożonym nowo założonego klasztoru w Ripon. Na synodzie w Whitby opowiedział się za liturgią rzymską, a nie celtycką.

W kolejnych latach objął opactwo Lindisfarne. W 676 roku postanowił opuścić klasztor i zostać pustelnikiem. Osiadł na jednej z wysp Farne, nieopodal Lindisfarne, zaostrzając narzucone sobie posty i umartwienia. Przybywali do niego liczni pielgrzymi, z którymi rozmawiał przez okno w celi.

W 684 roku na synodzie w Twyford został wybrany biskupem Hexham i Lindisfarne. Początkowo nie chciał przyjąć tej godności i opuszczać swojej pustelni. Dopiero naciskany przez króla i inne ważne postacie życia duchowego i świeckiego, uległ. Jako biskup dbał o przestrzeganie klasztornej dyscypliny. Pracował też wśród ofiar dżumy.

W 686 roku, czując zbliżającą się śmierć, powrócił na swoją pustelnie, gdzie zmarł 20 marca 687 roku, z powodu wyczerpania i krwawiących wrzodów na nogach.