W 1104 roku doszło do sporu zakonników na temat stanu w jakim znajdują się szczątki Kutberga. Wtedy to ponownie otworzono trumnę, by przekonać się o stanie ciała zmarłego. Okazało się, że nadal jest dobrze zachowane. Podczas reformacji anglikańskiej, zgodnie z dekretem króla Henryka VIII, królewska komisja miała dokonać zniszczenia grobowca i relikwii świętego. W 1537 roku członkowie komisji otworzyli trumnę i ze zdumieniem stwierdzili, że ciało świętego nadal jest nienaruszone. Członkowie komisji zdecydowali się zwrócić ciało zakonnikom do czasu otrzymania nowych instrukcji od króla. Ci złożyli je do nowego grobu. W 1827 roku dokonano ostatniej ekshumacji w obecności przedstawicieli nauki. Tym razem wewnątrz trumny znaleziono szkieletJoan Carroll Cruz: Niezniszczalni: Historie świętych, których ciała nie uległy zepsuciu, wyd. Espirynt, 2014..
Legendy Kutbertowi, który już za życia uchodził za świętego przypisywano wiele cudów, uzdrowień oraz dar prorokowania. Doświadczać też miał ataków demonicznych.
Według jednej z legend, stojący na brzegu morza św. Kutbert był tak pogrążony w modlitwie, że zaskoczył go przypływ. Gdy woda się cofnęła, foki, wydry i łabędzie osuszyły przemoczonego mnicha własnym oddechem.