Kamienica Bornbachowska (Burbachowska), Winklerowska, Stary Konwikt – czterokondygnacyjna, trzytraktowa narożna kamienica znajdująca się przy Rynku Starego Miasta 2 róg ulicy Celnej w Warszawie.
Kamienica jest siedzibą Staromiejskiego Domu Kultury.
Historia Kamienica została wzniesiona w drugiej połowie XV wieku.
W latach 1449–1650 znajdowała się w posiadaniu patrycjuszowskiej rodziny Burbachów. W 1607 r. uległa spaleniu. Odbudowana w 1626 r. Nadano jej wówczas styl barokowy. Kamienica otrzymała cztery kondygnacje, pośrodku wąską sień, trzy trakty, trzyosiową fasadę oraz wykusz przy elewacji bocznej.
W drugiej połowie XVII wieku właścicielami jej byli m.in. Jabska i Podgórski. W pierwszej połowie XVIII wieku znalazła się w rękach rodziny Winklerów, przed 1752 r. przeszła w posiadanie Macieja Grabowskiego (podskarbi wielki koronny), a w latach 1748–1773 jezuitów litewskich. W 1752 r. została przebudowana (powstał wówczas konwikt jezuicki i szkoła Roberta, w której uczył A. Magier). Nadbudowano i ujednolicono elewację boczną.