Zabytki Główna świątynia klasztorna (katolikon) wybudowana została w 1476 na planie równobocznego krzyża zwieńczonego kopułą. Ozdobiona jest freskami pochodzącymi z 1741, nawiązującymi stylowo do późnobizantyjskiej epoki malarskiej, wykonanymi przez dwóch braci – prezbiterów Antoniego i Mikołaja. W kopule umieszczony jest Chrystus Pantokrator w otoczeniu czterech ewangelistów, z których święty Łukasz przedstawiony jest jako rysujący ikonę Matki Boskiej. Absydę katolikonu zdobią okna triforia otoczone dekoracją z ceglanych „zębów” z monogramami Chrystusa i krzyżami. Wewnątrz nawy stoi nowy, rzeźbiony, złocisty ikonostas. Stary ikonostas wraz z cennymi ikonami (Chrystus z 1662 i Maria Panna z 1718) został skradziony w 1979. Zachowały się natomiast ikony Trójcy Świętej i Chrystusa ubranego w strój tesalski. Przedsionek świątyni (narteks) o wypukłej kopule, wybudowano w 1689, a ozdobiono malowidłami w roku 1692.
W kompleksie znajduje się mała, okrągła kaplica pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela, wyciosana w skale, ozdobiona freskami w 1682. Powstała najprawdopodobniej na miejscu wcześniejszej pustelni.