3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 39. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1922–1923 był słuchaczem II Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. W czasie nauki pozostawał oficerem nadetatowym 83 pułku piechoty w Kobryniu. Z dniem 15 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Wyższej Szkoły Wojennej w charakterze asystenta. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 27. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1924 został przeniesiony do 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W październiku 1925 został przydzielony z 19 pp do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie na stanowisko wojskowego komisarza lotniczego. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w Oddziale IV SG.. Z dniem 30 listopada 1930 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.