Sokół białogardły (Falco rufigularis) – gatunek ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżniono trzy podgatunki F. rufigularis: F. rufigularis petoensis – Meksyk do zachodniego Ekwadoru. F. rufigularis rufigularis – wschodnia Kolumbia przez Gujanę, Surinam, Gujanę Francuską i Trynidad do południowej Brazylii i północnej Argentyny. F. rufigularis ophryophanes – wschodnia Boliwia do południowej Brazylii, Paragwaju i północno-wschodniej Argentyny. Ważność podgatunku ophryophanes bywała czasami kwestionowana. Populację z północnego krańca zasięgu wydzielano niekiedy do podgatunku petrophilus.
Rozmiary i wygląd Długość ciała 23–30 cm; rozpiętość skrzydeł: samce 56–58 cm, samice 65–67 cm. Masa ciała 108–242 g, średnio 148 g. Ciemny wierzch ciała i czarny kaptur. Na gardle kremowa plama, łącząca się z taką samą półobrożą. Spód ciała czarny z delikatnymi białymi prążkami. Nogawice i podogonie rdzawe.
Zasięg, środowisko Ameryka Północna i Południowa – od Meksyku do północnej Argentyny. Głównie nizinne tereny zadrzewione i obrzeża lasów. Spotykany jest zwykle do wysokości 1700 m n.p.m.