31 lipca 1919 roku został komendantem Szpitala Polowego Nr 16. 17 stycznia 1920 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sanitarnego 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej walczącej z bolszewikami. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Grupie Wojska Litwy Środkowej, a jego oddziałem macierzystym była Kompania Zapasowa Sanitarna Nr 4Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 446, 755, tu jako datę urodzenia podano 15 września 1883 roku.. W 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 93. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. W 1923 roku był oficerem rezerwowym 3 Batalionu Sanitarnego w GrodnieRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1142, 1213.. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział mobilizacyjny do Kadry Zapasowej 3 Szpitala Okręgowego w GrodnieRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 213, 750, tu jako datę urodzenia podano 16 sierpnia 1883 roku..