W końcu zebrano za niego okup i w 1239 roku wrócił do rodzinnej Hiszpanii, gdzie zmarł w następnym roku w ostatnią niedzielę sierpnia (26 sierpnia 1240).
Przypisuje mu się liczne cuda, zarówno za życia, jak i po śmierci.
Domniemana promocja kardynalska W historiografii i hagiografii od XVI wieku podaje się, że krótko przed śmiercią Rajmund został wezwany do Rzymu przez papieża Grzegorza IX, który mianował go kardynałem-diakonem San Eustachio, jednak nie dotarł do Wiecznego Miasta, umierając w podróży. Włoski historyk Agostino Paravicini Bagliani wykazał jednak, że teza ta oparta jest na błędnym odczytaniu kilku współczesnych dokumentów, które w rzeczywistości odnoszą się do Roberta Somercote, kardynała S. Eustachio 1238-41Błąd ten wynikał po części z powszechnie stosowanej w średniowiecznych dokumentach praktyki skracania imion do inicjałów lub kilku liter. W tym przypadku w oryginalnych dokumentach widniało R. cardinalis tt. S. Eustachii. Szesnastowieczni historycy, którzy zaczęli prowadzić systematyczne badania archiwów papieskich, zaproponowali identyfikację tego kardynała jako Rajmunda Nonnata jedynie w formie hipotezy, która mimo braku dowodów przyjęła się w historiografii, i nie obaliło jej nawet dość szybkie ustalenie istnienia w tym samym czasie kardynała Roberta Somercote.