żołnierzy, lecz jej faktyczna liczebność osiągnęła jedynie 2–2,5 tys.
W walkach 28 listopada – 2 grudnia strzelcy górscy zajęli wieś Gosudariewa Laja i Niżnie-Barancichińskie zakłady przemysłowe, zadając duże straty bolszewickiej 29 Dywizji Strzeleckiej. Następnie przeniesiono ich na odcinek kungurski frontu uralskiego, gdzie atakowali na północ od permskiej linii kolejowej. 21 grudnia walczyli na północ od Kungura, łamiąc opór sowieckiej 30 Dywizji Strzeleckiej i zdobywając miasto. 9 stycznia 1919 r. nowym dowódcą 7 Uralskiej Dywizji Strzelców Górskich został gen. mjr S. M. Torejkin. Jednostka uczestniczyła dalej w ciężkich walkach pod miastem Osa nad rzeką Kamą, gdzie utraciła połowę swojego stanu liczebnego. W lutym weszła w skład III Uralskiego Korpusu Strzelców Górskich gen. Michaiła W. Chanżyna. W marcu, podczas ofensywy wiosennej wojsk Kołczaka, atakowała w kierunku na Ufę, odrzucając kontruderzenie wojsk bolszewickich i zajmując miasto 13 marca. Następnie prowadziła ciężkie walki w rejonie stanicy Szingak-Kul.