Ród Dohnów (Doninowie, niem. zu Dohna) – jeden najważniejszych arystokratycznych rodów w Prusach Wschodnich. Dohnowie posiadali liczne dobra w Prusach Górnych. Dzielili się na dwie linie: starszą z siedzibami w Ławkach (Dohna-Lauck) i Markowie (Dohna-Reichertswalde) oraz młodszą z siedzibami w Słobitach (Dohna-Schlobitten), Gładyszach (Dohna-Schlodien) i Karwinach (Dohna-Karwinden).
Historia thumb|Pałac w Gładyszach, II połowa XIX wieku, mal. Alexander Duncker Ród wywodzi się z miejscowości Dohna (cz. Donín) w Górnej Saksonii na pograniczu z Czechami. Jego początki sięgają XII wieku. Posiadał linie w Saksonii, Łużycach, Czechach, Dolnym Śląsku, Wielkopolsce i w Prusach.
Założycielem linii pruskiej rodu był przybyły ze Śląska rycerz Stanisław Donin (Stanislaus von Dohna, zm. 1504/05), który jako dowódca polowy wojsk zacieżnych wziął udział po stronie krzyżackiej w bitwie pod Chojnicami w 1454 roku. Po przegranej wojnie trzynastoletniej komtur pasłęcki, późniejszy wielki mistrz zakonu, Henryk Reuss von Plauen, nie mogąc wypłacić mu żołdu, w ramach rekompensaty nadał Stanisławowi ziemie w Prusach Górnych – wsie Ławki (Lauck) i Markowo (Reicherstwalde).