I Warszawski Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Warszawski I”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Formowanie i zmiany organizacyjne Pododdział sformowany został w 1937 roku, w garnizonie Warszawa, w składzie Warszawskiej Brygady ON. Wiosną 1939 roku przeformowany został na etat batalionu ON typ IV. Dowództwo batalionu mieściło się w Koszarach Sierakowskich przy ulicy Konwiktorskiej.
Jednostką administracyjną i mobilizującą dla I Warszawskiego batalionu ON był 21 pułk piechoty „Dzieci Warszawy” w Warszawie.
Na podstawie pisma Oddziału I Sztabu Głównego L.333/Tj.38 z kwietnia 1938 Biuro Administracji Armii poleciło Departamentowi Uzbrojenia MSWoj. przydzielenie I Warszawskiemu batalionowi ON 9 sztuk lkm Bergmann wz.1915 i 4500 sztuk amunicji. Miały go otrzymać pierwsze drużyny każdego plutonu i każdej kompanii. Podczas drugiego przydziału tej broni dla formacji Obrony Narodowej w lipcu-sierpniu 1939 batalion otrzymał następne 12 sztuk lkm Bergmann wz.1915 wraz z 6000 sztuk amunicji do nich oraz 135 karabinów wz.1898. Do końca nie jest pewne ile batalion otrzymał lkm ile zdał do napraw lub ze względu na zużycie, przed rozpoczęciem działań wojennych.