thumb|Grób generała Wojciecha Falewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Wojciech Stanisław Falewicz (ur. 13 maja 1863 w Wilnie, zm. 4 września 1935 w Warszawie) – tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys Polak. Był synem powstańca styczniowego Karola Feliksa i Julii z Żukowskich. W 1881 powołany został do służby wojskowej w Armii Imperium Rosyjskiego. Wstąpił do Nikołajewskiej Szkoły Inżynieryjnej, którą ukończył w 1884 otrzymując stopień podporucznika saperów i skierowanie do służby liniowej. Zawodowy oficer rosyjskich saperów. W 1889 ukończył Nikołajewską Akademię Inżynieryjną w Petersburgu w stopniu kapitana i został skierowany do Głównego Zarządu Inżynierii w Moskwie do sekcji fortyfikacji. Od 1890 kierownik rozbudowy umocnień twierdzy Modlin i twierdzy Dęblin.

W latach 1891–1892 kierował badaniami geograficznymi głównych rzek Polski;