Do szefa placówki państwa obcego (gdy funkcję tę pełni ambasador lub poseł) mówi się per Wasza Ekscelencjo.
W Polsce ustawa o służbie zagranicznej dopuszcza następujące stopnie dyplomatyczne: ambasador tytularny, minister pełnomocny, radca-minister, I radca, radca, I sekretarz, II sekretarz, III sekretarz, attaché.
Stopnie dyplomatyczne dzielą się na klasy. Klasa różnicuje szefów misji dyplomatycznej jedynie w protokole i precedencji.
Odpowiednio szefowie misji dyplomatycznej mogą należeć do jednej z trzech klas: ambasadorów i nuncjuszów (w przypadku Stolicy Apostolskiej), posłów nadzwyczajnych, ministrów pełnomocnych i internuncjuszów, chargé d’affaires.
Zobacz też Rangi dyplomatyczne
Przypisy
Bibliografia K. Szczepanik, Dyplomacja Polski, Warszawa 2005. Ustawa z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej () Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides, Prawo Międzynarodowe Publiczne, Warszawa 2005. Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych.
Kategoria:Dyplomacja