Wybrane publikacje W 1913 wraz z Wacławem Wernerem, Marią Sadzewiczową, Stanisławem Landauem wydał pracę Z dziejów rozwoju fizyki (Warszawa 1913); wydanie drugie, zmienione ukazało się pt. Dzieje rozwoju fizyki (Warszawa 1931); jego autorstwa jest rozdział Rozwój nauki o cieple. Wpływ grubości strugi barwnej na wartość prędkości krytycznej w ruchu burzliwym. Warszawa: Warszawskie Towarzystwo Politechniczne, 1921. Elektryczność i optyka. Warszawa: Komisja Wydawnicza Bratniej Pomocy Słuchaczy Politechniki Warszawskiej, 1921. Michał Faraday: jego życie i dzieło 1791-1867. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1928. Newton; tom 1-3. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1932-1933. Źródła światła. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1933 (Z Cyklu: Ujarzmiamy Żywioły). Wykłady fizyki: tom 1: Mechanika i ciepło. Lwów: Ossolineum, 1937; wyd. 2: Warszawa: "Czytelnik", 1947; wyd. 3: Warszawa: Spółdzielnia "Czytelnik", 1949. Wykłady fizyki: tom 2: zeszyt 1: Rozchodzenie się odkształceń w środowiskach sprężystych: elektryczność i magnetyzm. Łódź: Księgarnia Łódzka Wydawnicza "Czytaj", 1950. Wykłady fizyki: tom 2: zeszyt 2: Drgania w środowiskach sprężystych: elektryczność i magnetyzm. Łódź: Księgarnia Łódzka Wydawnicza "Czytaj", 1950. Czy istnieje próżnia. Łódź: Czytelnik, 1948. (Z Cyklu: Własności Materii; z.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Marian Grotowski (fizyk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.