odziedziczył, jako jedynak zamek Krzyżtopór i wszystkie dobra Krzysztofa Ossolińskiego.
Latem 1649 roku, u boku stryja Jerzego Ossolińskiego – kanclerza wielkiego koronnego i głównodowodzącego armią koronną, udał się na wyprawę przeciwko powstaniu Chmielnickiego i Tatarom. Podczas marszu wojsk na południe kraju, doszło do bitwy pod Zborowem, gdzie armia koronna została otoczona. Krzysztof Baldwin poległ z rąk Tatarów, podczas przeprawy 1649 roku pod Zborowem. Nie pozostawił potomków.
Przypisy
Bibliografia S. K. Kossakowski, Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich, Warszawa 1862, t. 2; Dworzaczek, Genealogia, tablica t. 144;(N. 226 k.222),759. T. Żychliński, Herbarz 23;
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Elektorzy Jana II Kazimierza Wazy Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Krzysztof Baldwin Ossoliński Kategoria:Polegli w walkach powstania Chmielnickiego (strona polska) Kategoria:Posłowie na Sejm I