W czerwcu 1988 zastąpił Mariana Orzechowskiego na stanowisku ministra spraw zagranicznych w rządzie Zbigniewa Messnera, utrzymując je w gabinecie Mieczysława Rakowskiego (do sierpnia 1989).
Od 1989 do 1990 był doradcą premiera Tadeusza Mazowieckiego ds. polityki zagranicznej, a także pełnomocnikiem rządu ds. kontaktów z Kwaterą Główną NATO. Od 25 stycznia 1990 do 21 lipca 1992 sprawował urząd ambasadora RP w Belgii.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 239-4-23).
Odznaczenia Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1969)Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, „Trybuna Ludu”, nr 201, 22 lipca 1969, s. 8. oraz Orderem Sztandaru Pracy II klasyKto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 938. oraz Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)Medale „Za Zasługi dla Obronności Kraju” dla członków rządu, „Trybuna Robotnicza”, nr 241, 11 października 1973, s. 2..
Przypisy
Bibliografia
Informacje w BIP IPN.