Carolus-Duran (właściwie Charles Émile Auguste Durand) (ur. 4 lipca 1837 w Lille, zm. 17 lutego 1917 w Paryżu) – francuski malarz i pedagog, przedstawiciel akademizmu.
Życiorys Studiował na Akademii w Lille, a następnie w Académie des Beaux-Arts w Paryżu. Od 1861 kontynuował naukę we Włoszech i Hiszpanii.
Carolus-Duran był założycielem Société Nationale des Beaux-Arts w 1890, członkiem Académie des Beaux-Arts od 1904 i od następnego roku dyrektorem Francuskiej Akademii w Rzymie. Kilkakrotnie nagradzano go Legią Honorową, otrzymał m.in. Medal of Honor w paryskim Salonie. Malował głównie portrety, sporadycznie sceny rodzajowe i religijne.
Artysta był również cenionym pedagogiem, wykształcił wielu wybitnych malarzy, wśród jego uczniów byli: Ramón Casas (1866-1932), Kenyon Cox (1856-1919), Mary Louise Fairchild (1866-1946), Joseph Farquharson (1846-1935), Benoni Irwin (1840-1896), Alexander Mann (1853-1908), George Demetrescu Mirea (1852-1934), Roderic O’Conor (1860-1940), Harper Pennington (1853-1920), Theodore Robinson (1852-1896), John Singer Sargent (1856-1925). i Polak Jan Stanisławski.