Daminik Siamaszka (biał. Дамінік Сямашка; ur. 16 sierpnia 1878 w Wilnie, zm. 27 listopada 1932 w Kownie) – białoruski polityk i działacz społeczny, członek Taryby (1918–1920) i minister Pierwszej Republiki Litewskiej ds. białoruskich (1919–1922).
Życiorys Od czasów młodości zaangażowany był w białoruski ruch narodowy, opowiadał się za restytucją Wielkiego Księstwa Litewskiego w granicach z 1772 ze znaczną autonomią dla Białorusi. Związany był z wileńską lożą wolnomularską „Litwa” (od 1911) i „Białoruś” (1914)Zenowiusz Ponarski, Konfederacja Wielkiego Księstwa Litewskiego 1915-1916..
W grudniu 1915 Siemaszka wszedł w skład Tymczasowej Rady Konfederacji Wielkiego Księstwa Litewskiego, w której obok działaczy białoruskich znaleźli się Żydzi i Litwini. Rada wydała Uniwersał zapowiadający restytuację Litwy w granicach historycznych. W kwietniu 1918 Siemaszka reprezentował Wileńską Radę Białoruską w negocjacjach z Tarybą – Białorusini domagali się wówczas 1/4 miejsc w litewskich organach politycznych, włączenia Białegostoku i Bielska Podlaskiego do Pierwszej Republiki Litewskiej, a także autonomii dla Białorusi w strukturach państwa litewskiego.