tang śpiewanych w języku jidysz przez Hermana Fenigsztajna.
Do najbardziej znanych piosenek skomponowanych przez Bajgelmana należały Jidn szmidn (Żydzi kują), Nisim, nisim (Cuda, cuda) oraz tango Harej at / Ich ganwe in der nacht (Kradnę nocą) – wszystkie stworzone dla teatru Ararat do tekstów poety Mosze Brodersona.
Pisał recenzje ze spektakli muzycznych i eseje na temat muzyki drukowane w łódzkim czasopiśmie „Najer Fołksblat” (Nowy Dziennik Ludowy).
Jego żoną była aktorka łódzkich i warszawskich teatrów żydowskich Anna (Andzia) Foderman. Zmarła w getcie łódzkim. Ich jedyny syn Pinchas (Piniek) Bajgelman (ur. 1915), muzyk, przeżył wojnę na terenie ZSRR, później wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarł w 1981.
Łódzkie getto (1940–1944) Został osadzony w łódzkim getcie, gdzie stworzył orkiestrę symfoniczną, z którą koncertował w tamtejszym Domu Kultury przy ul. Krawieckiej 3Kronika łódzkiego getta. Tom I–V. Łódź 2010. Kuligowska–Korzeniewska Anna, Życie kulturalne w getcie łódzkim. Muzyka i teatr, [w:] Samuś Paweł, Puś Wiesław, Fenomen getta łódzkiego 1940–1944, Łódź 2006, ss. 243–280. W skład orkiestry wchodziło czterdziestu czterech muzyków. 1 marca 1941 w Domu Kultury odbył się pierwszy koncert symfoniczny.