Sąd szczegółowy i wejście do nieba Według katolickiej doktryny bezpośrednio po śmierci człowiek podlega sądowi szczegółowemu, podczas którego jego życie zostaje odniesione do Chrystusa. Następstwem tego są:
bezpośrednie wejście do nieba; wejście do nieba po koniecznym oczyszczeniu; albo wieczne potępienie, nr 1021–1022..
Warunkiem zbawienia nie jest w tym ujęciu bezgrzeszność osiągnięta wyłącznie własnym wysiłkiem człowieka, lecz śmierć w łasce i przyjaźni z Bogiem. Osoby umierające w łasce, ale nadal wymagające oczyszczenia, są – zgodnie z nauką o czyśćcu – pewne zbawienia, choć przed wejściem do pełnej radości nieba przechodzą oczyszczenie.
Czyściec nie jest alternatywą dla nieba ani „drugą szansą” na nawrócenie po śmierci. Jest rozumiany jako końcowe oczyszczenie osób już zbawionych, odmienne od kary potępionych, nr 1030–1032..
Stan pośredni i zmartwychwstanie ciała Teologia katolicka rozróżnia stan zbawionych po śmierci, a przed powszechnym zmartwychwstaniem, od ostatecznej pełni zbawienia po powtórnym przyjściu Chrystusa.