Jeden z największych sukcesów na arenie międzynarodowej odniósł w 1977 r. w bardzo silnie obsadzonym turnieju w Las Palmas, gdzie podzielił IV m. za Anatolijem Karpowem, Bentem Larsenem i Janem Timmanem, wspólnie z Michaiłem Talem i Walterem Browne, a w bezpośrednich pojedynkach zwyciężył m.in. Larsena i Tala. W tym samym roku podzielił również II m. w Biel (za Anthony Milesem, wspólnie z Oscarem Panno i Ulfem Anderssonem). Do innych jego sukcesów należą: III m. w Kecskemet (1975, za Karoly Honfim i Ratmirem Chołmowem), dz. II-III m. w Bogocie (1978, za Jefimem Gellerem), dz. III-IV m. w Quito (1978), II m. w Hawanie (1978, za Silvino Garcia Martinezem) oraz I m. w tym mieście w 1983 r., jak również dwukrotne III m. w turniejach Premier memoriałów Jose Raula Capablanki (1999, za Francisco Vallejo Ponsem i Michaiłem Podgajcem oraz 2003, za Jose Gonzalezem Garcią i ).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1979 r., z wynikiem 2500 punktów dzielił wówczas 94-101. miejsce na świecie, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród kubańskich szachistówFIDE rating history :: Hernandez, Roman..
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom I, Warszawa 1986, s. 347 ChessBase Megabase 2008
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kubańscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Ludzie urodzeni w Santiago de Cuba Kategoria:Szachiści Marcote Mondariz