Od stycznia 2001 do grudnia 2002 był głównym negocjatorem członkostwa Litwy w Unii Europejskiej.
W 2004 wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny, uzyskując poparcie kilku ugrupowań prawicy i centrum. Przegrał w pierwszej turze, uzyskując jednak dobry wynik (19,3%). W drugiej turze udzielił poparcia Valdasowi Adamkusowi. W odbywających się w tym samym roku wyborach parlamentarnych został posłem z ramienia Związku Liberałów i Centrum.
Po konflikcie z Artūrasem Zuokasem jesienią 2005 wraz z grupą deputowanych opuścił frakcję LiCS. W 2006 stanął na czele nowego ugrupowania, Ruchu Liberalnego Republiki Litewskiej. Kierował tą formacją do 2008, przegrywając wewnątrzpartyjne wybory z Eligijusem Masiulisem. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z jej listy partyjnej po raz drugi uzyskał mandat deputowanego. W 2012 uzyskał reelekcję na kolejną kadencję. Po nowych wyborach został wybrany na jednego z wiceprzewodniczących parlamentu.
W wyborach w 2014 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji jako jeden z dwóch przedstawicieli liberałów. W kwietniu 2018 został ogłoszony kandydatem Ruchu Liberałów w wyborach prezydenckich przewidzianych na 2019, jednak nie zdołał zarejestrować swojej kandydatury.