W XVIII wieku rozpoczęto likwidację fos i obwarowań miejskich, przekształcając je w ogrody. Miasto rozbudowywało nadal przedmieścia, przeznaczając pod parcele coraz to nowe tereny. Na Starym Mieście zabudowa znacznie zagęszczała się w obrębie parcel, stworzono podwórka – studnie. W 1802 roku radzie miejskiej odebrano 10 wsi, przez co znacznie ograniczył się budżet miasta. Trzebiatów poza charakterem ośrodka rolniczego - stał się także ośrodkiem militarnym. W latach 1808–1811 Trzebiatów został wybrany na siedzibę marszałka wojsk pruskich Blüchera.
Przed I wojną światową Trzebiatów liczył 8500 mieszkańców, był ośrodkiem handlowym regionu rolniczego z niewielkim przemysłem (meblarskim, skórzanym, budowlanym). W okresie międzywojennym miasto nabrało jeszcze większego znaczenia militarnego: zlokalizowano tu szkołę oficerską, szpital wojskowy (w Jarominie). Zlokalizowano także jednostki wojskowe w Rogowie i na zachód od Mrzeżyna. W 1939 roku ludność Trzebiatowa wynosiła 10900 mieszkańców.