Utworzenie szkoły i proces nauczania 1 października rozpoczęła się nauka w Polskiej Szkole Wojskowej w Genui. Dyrektorem szkoły mianowano Ludwika Mierosławskiego, a jego zastępcą – Józefa Wysockiego. Szkoła w Genui liczyła początkowo 70 słuchaczy. W przeważającej liczbie była to młodzież, która pośpieszyła z kraju do Włoch na wieść o mającej powstać Polskiej Szkole Wojskowej. Wielu było też uczestników wyprawy Garibaldiego. Słuchaczy cechowała chęć zdobycia wiedzy wojskowej i odporność na trudności natury materialnej. Polska Szkoła Wojskowa w Genui dysponowała dość liczną i dobrze przygotowaną kadrą pedagogiczną. Tworzyli ją oficerowie, w większości uczestnicy walk o wolność Polski i innych narodów. Program nauczania był dość rozległy. Obejmował wykłady regulaminów piechoty, jazdy i artylerii, wykłady z historii wojen, strategii, fortyfikacji polowych i geografii Polski. Prowadzono zajęcia z pirotechniki, topografii, musztry i szermierki. Ćwiczono także działoczyny. Realizacja programu nastręczała jednak duże trudności ze względu na brak jedności poglądów i współdziałania kadry. Wykładali w Szkole w Genui i Cuneo;