Wasilij Jefimowicz Pawłow, ros. Василий Ефимович Павлов (ur. w Smoleńsku, zm. 20 grudnia 1989 pod Paryżem) – rosyjski wojskowy (podpułkownik), emigracyjny wydawca, publicysta i pisarz oraz działacz młodzieżowy, polityczny i wojskowo-kombatancki.
Ukończył 1 aleksandrowską szkołę realną w Smoleńsku, zaś w październiku 1914 . Brał udział w I wojnie światowej. Walczył na frontach północno-zachodnim i południowo-zachodnim. Był 3-krotnie ranny. Został odznaczony Orderem Św. Jerzego 4 klasy. W 1917 awansował do stopnia kapitana. Pod koniec marca 1918 wstąpił do Armii Ochotniczej. Brał udział w obu kubańskich marszach. Od 30 czerwca tego roku był zastępcą dowódcy 7 kompanii w 1 ochotniczym pułku markowskim. 21 lipca został jej dowódcą. 17 listopada został ranny w walkach pod wsią Konokowka. Po wyleczeniu w październiku 1919 objął dowództwo 5 kompanii 1 ochotniczego pułku markowskiego. Po sformowaniu 3 ochotniczego pułku markowskiego został dowódcą 3 batalionu. Od 1 do 21 listopada 1919 czasowo pełnił funkcję dowódcy pułku. Doszedł do stopnia podpułkownika. W poł. listopada 1920 wraz z resztkami wojsk białych ewakuował się z Krymu do Gallipoli. W 1922 zamieszkał w Bułgarii, gdzie był działaczem rosyjskich organizacji młodzieżowych, zaś w 1925 r. przyjechał do Francji.