Jakie towarzyszą temu schematy poznawcze, emocjonalne i behawioralne.
Pytania klucze: Jak dotychczas radziłeś sobie z trudnościami? Jakie były efekty twoich działań? W jaki sposób radziłeś sobie w podobnych sytuacjach?
Krok IV. Sprawdzenie możliwych, preferowanych rozwiązań Terapeuta sprawdza, co jest celem osoby w kryzysie. Na ile preferowany jest ten cel oraz czy dana osoba w jakiś sposób już podobne rzeczy realizowała.
Pytania klucze: Czy były takie chwile w twoim życiu, że udawało ci się realizować choćby część z tych celów? W jaki sposób udawało ci się „to” zrobić? Co takiego musiałoby się zdarzyć, abyś częściej „to” robił? Co będziesz robił, kiedy ten problem zostanie rozwiązany?
Krok V. Nauczenie nowych strategii postępowania Terapeuta powinien nauczyć nowego sposobu widzenia świata, rozwiązywania problemów oraz zachowania się. Niezbędne są tutaj treningi zachowań konstruktywnych. Osoba w kryzysie ma dzięki nam zobaczyć swój problem z metapoziomu. Wykorzystać wszystkie swoje zasoby.