o chybionych próbach dehellenizacji myśli chrześcijańskiej w myśli nowożytnej, podkreślił, że wynika z nich wykoślawiony obraz kapryśnego Boga:
Metafizyczna wizja Boga proponowana przez Williama Ockhama, według Louisa Bouyera, została przyswojona przez Marcina Lutra i innych reformatorów. W jego ocenie, Luter, przeciwny wszelkiej filozofii, spośród scholastyków akceptował jedynie Ockhama. [...] Myśl Ockhama wpłynęła na protestancką teologię Boga, człowieka i świata bardziej niż Pismo Święte:
Według Marie-Dominique Philippe OP, racjonalizm Williama Ockhama dokonał w teologii ogromnych szkód. Sprawił, że w epoce nowożytnej refleksja teologiczna przeszła od poszukiwań metafizycznych do analiz czysto logicznych. Odtąd teologia zamknęła się na kontemplację, gdyż obraca się w kręgu idei i pojęć, nie sięgając rzeczywistości – zwłaszcza miłości, która jest istotą chrześcijaństwa:
Pomimo powyższej krytyki, w rzeczywistości William Ockham był jedynie jednym z wielu źródeł, którym mogli się inspirować XVI-wieczni reformatorzy Kościoła z Marcinem Lutrem na czele, których podstawą była myśl augustyńska, powrót do studiowania Pisma Świętego w oryginalnych językach oraz odrzucenie scholastycznych spekulacji teologicznych na rzecz ukierunkowania teologii na Jezusa Chrystusa.
Dzieła thumb|Quaestiones in quattuor libros sententiarum