Rozróżnia się je na podstawie temperatury i ciśnienia panującego podczas przemian na pograniczu intruzji magmowej i skał nadkładu.

+ Zakres temperatur facji metamorfizmu kontaktowego Nazwa facji Początek facji Albitowo-epidotowo-hornfelsowa nieco powyżej 400 °C Hornblendowo-hornfelsowa 520 ± 10 °C przy P = 0,5 kb 535 ± 15 °C przy P = 1 kb

540 ± 10 °C przy P = 2 kb Ortoklazowo-kordierytowo-hornfelsowa 580 ± 20 °C przy P = 0,5 kb 600 ± 20 °C przy P = 1 kb

640 ± 20 °C przy P = 2 kb Wyróżnia się trzy facje metamorfizmu kontaktowego:

Facja albitowo-epidotowo-hornfelsowa Najbardziej typową reakcją zachodzącą w warunkach tej facji, i zarazem wyznaczającą dolną granicę facji albitowo-epidotowo-hornfelsowej jest reakcja zachodząca pomiędzy kaolinitem a kwarcem, prowadząca do powstania pirofyllitu:

Reakcja ta zachodzi przy temperaturze 390 °C ± 10 °C i przy ciśnieniu rzędu 2 kb. Górną granicę PT tej facji wyznacza reakcja rozpadu pirofyllitu:

W warunkach tej facji z minerałów glinowych trwały jest jedynie pirofyllit.