Ferdynand Chotomski-Dienhejm znany także jako Ferdynand Dienheim Chotomski, pseud.: Ziemianin polski, (ur. 20 stycznia 1797 w Kokoszyńcach k. Tarnopola, zm. 22 października 1880 w Gulczewie) – polski poeta, tłumacz, publicysta, lekarz, malarz i humorysta, w latach 1870-1880 członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukBolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 2..

Życiorys Urodził się w Kokoszyńcach (w II RP w powiecie skałackim), jako syn Stefana i Katarzyny z Kochanowskich. Początkowo kształcił się u Bazylianów w Buczaczu, a następnie w konwikcie pijarów na Żoliborzu. Uczestnik wojen napoleońskich (w 1812 wstąpił do 15. pułku piechoty Księstwa Warszawskiego – dosłużył się w nim rangi podporucznika). W bitwie pod Lipskiem dostał się do niewoli, z której powrócił po kilku miesiącach (1814). Brał udział w powstaniu listopadowym. Czynnie działał w szkolnictwie podczas powstania krakowskiego i warszawskiego. Po roku 1831 osiadł w Paryżu, gdzie studiował medycynę Francji, obronił doktorat. W 1860 uczestniczył w kampanii sycylijsko-neapolitańskiej pod wodzą Garibaldiego. Zajmował się także: historią, archeologią, malarstwem, handlem i medycyną.