Łamanie zabezpieczeń opiera się na inżynierii wstecznej. Kod programu poddawany jest dezasemblacji, a następnie analizowany przez crackera w celu usunięcia zabezpieczenia z wykorzystaniem deasemblerów takich jak IDA czy W32Dasm, bądź też analizowany bezpośrednio w trakcie działania programu z wykorzystaniem debuggerów takich jak SoftICE lub OllyDbg. Działania te wymagają dobrej znajomości asemblera oraz wykorzystywanych przez oprogramowanie funkcji API. Czasami możliwe jest również wykorzystanie dekompilatora w celu przekształcenia skompilowanego programu na język wyższego poziomu, np. gdy program został napisany w języku Java.

Do najczęściej łamanych typów zabezpieczeń zalicza się ograniczenia czasowe lub funkcjonalne (wersje trial), pliki z kluczem, sprawdzanie obecności oryginalnej płyty CD lub klucza sprzętowego, klucze licencyjne wprowadzane w aplikacji oraz tzw. nag screeny, czyli okienka nakłaniające do kupna pełnej wersji. Producenci komercyjnego oprogramowania stosują w celu utrudnienia złamania zabezpieczeń m.in.