Pierwszy numer gazety nosił tytuł „Merkuriusz Polski”, dopiero w drugim dodano rozszerzoną nazwę „Merkuriusz Polski Ordynaryjny”. Kilka numerów pisma nosiło nazwę „Merkuriusz Polski Extraordynaryjny” najczęściej zawierających dodatkowe materiały w postaci treści listów lub druków urzędowych. Ostatni numer z dnia 15 lipca 1661 roku nosił nazwę „Merkuriusz Ordynaryjny To Jest Nowiny Z Różnych Krajów”.

Historia

Wydawanie „Merkuriusza” zainicjowała królowa Ludwika Maria Gonzaga, żona Jana II Kazimierza. Koordynatorem został marszałek nadworny koronny Łukasz Opaliński.

„Merkuriusz” ukazywał się 1-2 razy w tygodniu w nakładzie 100-200 egzemplarzy i 8-12 stron. Kosztował 10 groszy. Powstawał w Krakowie, ale od 38 numeru jego redakcję przeniesiono do Warszawy. Autorami tekstów byli Polak włoskiego pochodzenia, Hieronim Pinocci i Jan Aleksander Gorczyn (drukarz krakowski). Artykuł wstępny pierwszego numeru zaczynał się od słów: „Ten jest, że tak rzekę, jedyny pokarm dowcipu ludzkiego, umieć i wiedzieć jak najwięcej: tym się karmi, tym się cieszy, tym się kontentuje.”