We wrześniu 1939, był współorganizatorem Robotniczych Brygad Obrony Warszawy. Działacz Polskiej Parti Socjalistycznej – Wolność, Równość, Niepodległość (PPS-WRN; kierownik wydziału wojskowego CKR), organizator Warszawskiego Zgrupowania OW PPS.
Uczestnik powstania warszawskiego dowodził Zgrupowaniem Milicji PPS na Starym Mieście. Po upadku powstania dowodził oddziałami PPS na Śląsku, w Zagłębiu i Krakowskiem.
W 1945, pomimo faktu, iż koncesjonowana PPS zakazała mu aktywności politycznej, wspierał tworzenie Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej (PPSD).
Powrócił do Warszawy. Ujawniając się w 1946, rozpoczął prace historyczne w Instytucie Pamięci Narodowej. Aresztowany 23 listopada 1946, następnie zwolniony w grudniu 1946. Ponownie aresztowany 5 kwietnia 1947 i po procesie skazany 10 listopada 1948 na 9 lat więzienia (wyrok złagodzono w wyniku amnestii do 4 lat). Przebywał w więzieniach w Warszawie, Rawiczu i we Wronkach. Zwolniony przedterminowo w październiku 1951. Zmarł na gruźlicę 5 grudnia 1952 w Otwocku. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 31C-4-27).
Odznaczenia Krzyż Niepodległości - 1938 dwukrotnie Krzyż Walecznych - 1939 (za obronę Warszawy) i 1944 (za powstanie w stolicy)