Okres międzywojenny Po wybuchu rewolucji listopadowej w Niemczech został członkiem Rady Robotniczej i Żołnierskiej w Mikołowie, oraz Centralnej Rady Robotniczej i Żołnierskiej w Katowicach. Na Zjeździe Rad Robotniczych i Żołnierskich we Wrocławiu w styczniu 1919 w swoim wystąpieniu protestował przeciwko uchwale domagającej się pozostawienia Śląska w granicach Niemiec. Wywołało to ostrą reakcję delegatów niemieckich domagających się wręcz aresztowania Stefana Knapika. Tego chronił jednak immunitet delegata.
W kwietniu 1919 wstąpił do POW (Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska). Jesienią 1919 w wyborach komunalnych został wybrany z polskiej listy do Rady Miejskiej w Mikołowie.
Brał udział we wszystkich trzech powstaniach śląskich. W czasie III powstania organizował aprowizację dla ludności powiatu pszczyńskiego.
Po upadku III powstania śląskiego pełnił funkcję zastępcy burmistrza miasta Mikołowa, jednocześnie będąc członkiem Rady Ludowej Górnego Śląska – miejskiej w Mikołowie oraz powiatowej w Pszczynie. W Radzie Miasta Mikołowa zasiadał aż do 1927.