Jednak gdy konfederacki generał Albert Sidney Johnston zajął Bowling Green (Kentucky) latem 1861 roku, odłam polityczny, występujący jako „Russellville Convention”, utworzył „Skonfederowany Rząd Kentucky”, który został uznany przez CSA jako stan członkowski. Kentucky miała przedstawiać gwiazda centralnie umieszczona na bojowym sztandarze Southern Cross.. Konwencja miała miejsce w hrabstwie Logan 18 listopada 1861 roku, stu szesnastu delegatów z sześćdziesięciu ośmiu hrabstw „obaliło” istniejące władze i stworzyło „rząd tymczasowy”, podlegający nowemu konfederackiemu gubernatorowi George’owi Johnsonowi. 10 grudnia 1861 Kentucky stało się trzynastym stanem przyjętym do konfederacji. Kentucky, podobnie jak Missouri, było stanem mającym reprezentację w obu kongresach i liczne oddziały wojskowe w walczących ze sobą armiach.
Magoffin, wciąż egzystujący jako oficjalny gubernator z siedzibą w Frankfort, nie mógł uznać postanowień lokalnych konfederatów, a tym bardziej prób utworzenia drugiego rządu w jego stanie. W dalszym ciągu deklarował neutralność Kentucky w wojnie, mimo że legislatura otwarcie popierała Unię.