Walter i Helgunda odpoczywają tymczasem w skalistym wąwozie waskońskim, tak wąskim, że może przez niego przejść tylko jedna osoba. W wąwozie dochodzi do walki, bo Walter odmawia wydania skarbów. Z ręki Waltera giną wszyscy drużynnicy Guntera. Wówczas król zwrócił się do Hagana, który pamiętny na przysięgę wierności złożoną w niewoli przyjacielowi trzymał się dotąd z daleka od walki. Hagano zmuszony do wyboru między wiernością do przyjaciela i króla, poradził Gunterowi, by zaatakować Waltera na otwartym polu, gdy opuści już wąwóz. W bezpośrednim starciu Walter odciął królowi nogę. Gdy gotował się do zadania mu śmiertelnego ciosu, Hagano podstawił swoją głowę. Na hełmie Hagana pękł miecz Waltera. Wtedy Hagano odciął mu prawą rękę, a Walter z kolei wybił Haganowi zęby krótkim mieczykiem trzymanym w lewej ręce. Walka zakończyła się pojednaniem. Rycerze zawiązują sobie nawzajem swoje rany, po czym zasiadają do wspólnej uczty. Gunter z Haganem powrócili do Wormacji, a Walter z Helgundą dotarł do Akwitanii, gdzie następnie rządził przez trzydzieści lat.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pieśń o Waltariuszu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.