Stanisław Bogdanowicz (ur. 6 listopada 1939 w Żwiryni, zm. 20 października 2017 w Gdańsku) – polski duchowny rzymskokatolicki, infułat archidiecezji gdańskiej, kanonik gremialny gdańskiej kapituły metropolitalnej, sędzia Trybunału Metropolitalnego, diecezjalny duszpasterz rzemieślników i kombatantów, konsultor diecezjalny i egzaminator synodalny oraz w latach 2008–2016 wikariusz generalny archidiecezji gdańskiej.
Życiorys Pochodził z Żwiryni na Wileńszczyźnie. Urodził się w rodzinie Jana, pracownika kolejowego, i Stanisławy Bogdanowiczów, brat Leontyny, Jana, Witolda i Antoniego. W 1946 repatriowany z rodziną do Gdańska. W 1957 zdał maturę. We wrześniu 1957 wstąpił do Gdańskiego Seminarium Duchownego i należał do historycznego, pierwszego rocznika, który rozpoczął w założonym w tymże roku seminarium formację. 29 czerwca 1962 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Edmunda Nowickiego. Studiował w Biskupim Seminarium Duchownym i na KULu. W latach 1963–1964 był wikariuszem w Pruszczu Gdańskim, następnie referentem w kurii biskupiej, a od 1969 rektorem kościoła św. Andrzeja Boboli w Sopocie. W 1966 był aresztowany za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” po zarekwirowaniu przez władze kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, a następnie skazany na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 2 lata.