W czerwcu 1940 wysłany był przez dowódcę ORP Gdynia do Falmouth w związku z ewakuacją polskich żołnierzy z Francji do Wielkiej Brytanii. Od lipca do września 1940 był I oficerem artylerii na kontrtorpedowcu OF Ouragan. 24 października 1940 objął służbę na ORP Piorun. Jako oficer artylerii uczestniczył m.in. w konwojach, w pościgach i walce artyleryjskiej z niemieckim pancernikiem Bismarck. 4 lipca 1942 roku otrzymał obowiązki zastępcy dowódcy okrętu i kierownika działu pokładowego ORP Piorun. 3 maja 1945 roku został mianowany komandorem podporucznikiem ze starszeństwem z 3 maja 1945 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów morskich. Od 5 maja do 22 grudnia 1945 był dowódcą ORP Garland. Od 1946 roku pracował w Kwaterze Głównej Marynarki Wojennej RP w Londynie.
Opuścił Wielką Brytanię w 1947 i emigrował do Stanów Zjednoczonych. Przez około półtora roku pływał pod banderą panamską. Później pływał w Amerykańskiej Marynarce Wojennej, a następnie na okręcie hydrograficznym. Był długoletnim członkiem Stowarzyszenia Marynarki Wojennej. Zmarł w Nowym Jorku prawdopodobnie na początku grudnia.