W późniejszym okresie (w czerwcu 1940) wieś uzyskała status jednej z dzielnic zewnętrznych, jako Radegast, obejmującą poza wsią Radogoszcz z przyległościami także fragmenty wsi Żabieniec, Teofilów czy Helenów.
Podczas okupacji na dzielnicy Radegast funkcjonował areszt przejściowy, z którego więźniowie trafiali do obozów koncentracyjnych – męskie Rozszerzone Więzienie Policyjne. Więźniowie przebywali w bardzo ciężkich warunkach i zaostrzonym rygorze. Kilkanaście godzin przed wejściem Armii Czerwonej do miasta Niemcy podjęli decyzję o podpaleniu więzienia. Nastąpiło to w nocy z 17 na 18 stycznia. W wyniku masakry zginęło blisko 1500 więźniów narodowości polskiej. Ocalało jedynie 30 więźniów.
Mimo że więzienie znajdowało się na osiedlu Julianów, to z powodu niemieckiego nazewnictwa przyjęła się również Polska nazwa więzienie Radogoszcz.
Współcześnie w budynku dawnego więzienia funkcjonuje oddział Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi – Oddział Martyrologii Radogoszcz. Budynek więzienia został odrestaurowany w 2018 roku i otwarto w nim nowoczesną ekspozycję opisującą m.in. historię masakry.