thumb|Jedyna ocalała kolumna Herajonu na Samos Teodoros z Samos (gr. Θεόδωρος ὁ Σάμιος, ur. 561 p.n.e., zm. 469 p.n.e.) – grecki architekt, rzeźbiarz-brązownik i toreuta z Samos, czynny w połowie VI wieku p.n.e.

W latach około 570–560 p.n.e.Encyklopedia sztuki starożytnej, s. 564. współpracował z Rojkosem (prawdopodobnie ojcem) przy budowie olbrzymiej i nowatorskiej pod względem planu świątyni Hery na Samos (tzw. Herajon III). Po 560 p.n.e. współdziałał przy budowie Artemizjonu w Efezie (miał tam m.in. wprowadzić system centralnego ogrzewania). Również wspólnie z Rojkosem wykonał brązowy krater dla temenosu Apollina w licyjskiej Patarze, przez Licyjczyków uważany za dzieło Hefajstosa. Wraz z Teleklesem (prawdopodobnie bratem) odlał z brązu duży posąg Apollina Pytyjskiego dla Samos. Według późniejszego przekazu Diodora (I wiek p.n.e.) artyści mieli go wykonać metodą egipską, czyli prawdopodobnie z zastosowaniem m.in. egipskiego kanonu proporcji.

Teodoros był również twórcą brązowego posągu na Samos –stanowiącej wówczas rzadkość rzeźby autoportretowej z pilnikiem i maleńką kwadrygą w rękach. Obok architektury i rzeźby zajmował się rytowaniem gemm.