Na przełomie lat 60. i 70. powstał system UNIX mający być również wielodostępnym i wielozadaniowym systemem z podziałem czasu, lecz prostszym od skomplikowanych systemów (takich jak MULTICS) dla maszyn klasy mainframe. System ten, pierwotnie napisany w asemblerze dla minikomputerów PDP-7, został przepisany w języku C co umożliwiło łatwe przeniesienie go na inne platformy. Wpływ Uniksa widać w większości współczesnych systemów operacyjnychktóre albo należą do odmian samego UNIXa (rodzina BSD), systemów uniksopodobnych (GNU, Linux) albo zawierają możliwości, które pochodzą z odmian systemu UNIX, jak np. interfejs programowania I/O, sieci komputerowej (sockets) i inne.
W latach 70. pojawienie się mikroprocesora oraz mikrokomputerów a w konsekwencji, komputerów osobistych, wiązało się z pojawieniem się początkowo bardzo prostych systemów operacyjnych zorientowanych na pracę interaktywną jednego użytkownika i łatwość programowania. Wiele systemów z tego okresu wykorzystywało interpreter BASIC umieszczany w ROM jako powłokę do pracy interaktywnej.