Niemal równocześnie dowodzący Arabską Armią Wyzwoleńczą Fauzi al-Kawukdżi otrzymał rozkaz przegrupowania swoich oddziałów na północ, bliżej granicy Syrii. Podległe mu jednostki rozpoczęły więc odwrót w kierunku Ramallah i następnie w stronę Galilei. W rezultacie w rejonie Latrun pozostały jedynie niewielkie siły Armii Świętej Wojny. Cały obszar pozostawał prawie pozbawiony arabskiej obrony przez trzy kolejne dni. Jednak strona żydowska nie posiadała odpowiednich danych wywiadowczych oraz cierpiała na niedostatek sił zbrojnych, wobec czego nie była w stanie przejąć kontroli nad tym strategicznym odcinkiem drogi do Jerozolimy. Na samym początku wojny o niepodległość – 15 maja - do dawnego Mandatu Palestyny wkroczył jordański Legion Arabski. Część jego sił zajęła 17 maja rejon wzgórza Latrun. W ten sposób żydowska komunikacja z Jerozolimą została całkowicie przerwana. Stało się to powodem przeprowadzenia kolejnych żydowskich operacji wojskowych – operacja Bin Nun Alef (24-25 maja 1948), operacja Bin Nun Bet (30-31 maja), operacja Joram (8-9 czerwca) i operacja Danny (9-18 lipca). Wszystkie one zakończyły się izraelskimi porażkami, a wzgórze Latrun pozostało pod kontrolą wojsk jordańskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Latrun · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.