to operator lub symbol leksykalny zdefiniowany w określonym języku programowania, umożliwiająca w kodzie źródłowym odniesienie do pola lub metody, stanowiącego składową pewnej, zdefiniowanej danej strukturalnej. Zwykle jest to podstawowy sposób selekcji składowej. Występuje w każdym języku programowania wysokiego poziomu, w którym występują struktury danych wskazane wyżej. Polega na specyfikacji poszczególnych poziomów hierarchicznej struktury zagnieżdżenia danych, za pomocą odpowiedniego symbolu lub operatora.

Zalety: jednoznaczność jawnej i pełnej specyfikacji hierarchii Wady: przy wielokrotnych zagnieżdżeniach zapis odwołania może być bardzo długi nużące i podatne na błędy zapisywanie takich odwołań zaciemnianie kodu źródłowego.

Najczęściej stosowanym desygnatorem jest kropka, np. w językach Pascal , C , C++ , PL/I , Ada , Modula-2 , Visual Basic i wielu innych.

Przykład w języku Visual Basic for Applications (porównaj z instrukcją wiążącą): Selection.Font.Bold = MBold Selection.Font.Italic = MItalic Selection.Font.Underline = MUnderline Selection.Font.Spacing = MSpacing Selection.Font.Size = MSize

Instrukcja wiążąca

Ten sposób stosowany jest w takich języka jak np.