Jest to forma niejawnej specyfikacji selekcji, krytykowany jednak w literaturze przedmiotu za wady znacznie przewyższające zaletę zwięzłości zapisu.
Zalety: zwięzłość zapisu Wady: konieczność znajomości deklaracji wszystkich struktur, tak aby tworzyć unikatowe identyfikatory także dla składowych co również oznacza brak możliwości stosowania przy zagnieżdżeniu w strukturze więcej niż jednej, jednakowej struktury podrzędnej, za względu na powtarzanie się identyfikatorów trudności przy zmianie kodu.
Nazwa składowej
To rozwiązanie polega na wprowadzenie dodatkowej deklaracji identyfikatora dla wybranego odwołania do składowej. Zastosowane zostało m.in. w języku Ada, COBOL, Euclid.
Zalety: zwięzłość zapisu jawna specyfikacja, wyprzedzające selekcji skróconej Wady: konieczność dodatkowej deklaracji zwiększenie ilości identyfikatorów w kodzie. Przykład w języku Ada: odw: '''renames''' str.str_wewn.pole;
Słowo odwołujące do definiowanej struktury Ten sposób selekcji dotyczy definiowana metod przynależnych do określonej klasy. W kodzie takiej definicji można użyć określonego w składni słowa identyfikującego definiowaną klasę, bez specyfikacji literalnej nazwy klasy.