Cykl siarki, obieg siarki w przyrodzie – cykl biogeochemiczny, który opisuje cyrkulację siarki i jej związków chemicznych w biosferze.
Siarka w przyrodzie występuje w mineralnej postaci czystej oraz związanej. Jej postacie to siarczki metali (np. piryt), siarczany (np. gips), tiosiarczany, rodanki (także w postaci rozpuszczonej w wodzie, w tym glebowej), tlenki siarki ( i ), siarkowodór, a także w związkach organicznych (np. cysteina). W biomasie związane jest 6–10 t siarki, w siarczanach rozpuszczonych w wodzie morskiej 1,4 t.
Desulfuryzacja związków organicznych Rozkład materii organicznej prowadzi do powstawania związków siarki na –II stopniu utlenienia, tj. siarkowodoru i jego związków (siarczków), takich jak tlenosiarczek węgla (COS), dwusiarczek węgla () i wydzielany głównie przez morski fitoplankton siarczek dimetylu (DMS (). W większości są to gazy (mogą wchodzić w skład biogazu), czasem szybko wiązane w siarczki metali. Redukcję organicznych związków siarki i siarczanów (desulfuryzacja, desulfurykacja) przeprowadzają niektóre bakterie beztlenowe.