Z pozostałości klucza utworzona została rządowa ekonomia Sławków (prawdopodobnie 1816), wcielona w Królestwie Polskim w skład dóbr górniczych i zlikwidowana w 1866.
W różnych okresach w skład klucza sławkowskiego wchodziły, w całości lub częściowo, następujące miejscowości: Błędów, Bolesław, Bukowno, Byczyna, Chełm, Ciężkowice, Dąbrowa, Długoszyn, Gołonóg, Góry Luszowskie, Imielin, Jaworzno, Jęzor, Jeleń, Kosztowy, Krzykawa, Kuźnica, Luszowice, Łosień, OkradzionówKulej G.: Okradzionów w sławkowskim kluczu dóbr biskupów krakowskich [w] Sławków. Historia - Kultura - Ludzie. 1/2017 (2) Sławków 2017, s. 65-75. Miejski Ośrodek Kultury w Sławkowie., Piekło, Porąbka (obejmująca obecne dzielnice Sosnowca: Porąbka, Maczki, Ostrowy Górnicze i Kazimierz), Sikorka, Strzemieszyce Małe, Strzemieszyce Wielkie, Trzebyczka, Tuczna Baba, Ząbkowice.
Klucz sławkowski zarządzany był przez starostę, który działał w imieniu biskupów krakowskich. Stanowił on najwyższą władzę w kluczu i instancję apelacyjną od wyroków sądu miejskiego. W administracji starostę wspomagali liczni oficjaliści: podstarości, ekonomowie, pisarze prowentowi, administratorzy, rewizorzy karczm i leśni. Pod koniec XVIII wieku w kluczu działało 7 folwarków.