Janie Chrzcicielu Wydarzenie Ewangelia Mateusza Ewangelia Marka Ewangelia Łukasza Ewangelia Jana Narodziny i młodość brak wzmianki brak wzmianki Łk 1, 5-80 brak wzmianki Nauczanie i chrzest nad Jordanem Mt 3, 1-12 Mk 1, 4-8 Łk 3, 1-18 J 1, 19-28 Chrzest Jezusa Mt 3, 13-17 Mk 1, 9-11 Łk 3, 21-22 J 1, 29-34 (świadectwo Jana) Pytania uczniów Jana i świadectwo Mt 11, 2-19 brak wzmianki Łk 7, 18-35 J 3, 22-36 Uwięzienie i męczeńska śmierć Mt 14, 3-12 Mk 6, 17-29 Łk 3, 19-20; 9, 9 J 3, 24 (tylko wzmianka)
Znaczenie w teologii katolickiej Postać św. Jana Chrzciciela zajmuje w Tradycji i teologii Kościoła katolickiego miejsce absolutnie wyjątkowe, sytuując się na styku Starego i Nowego Przymierza. Cześć oddawana Janowi czerpie przede wszystkim ze słów samego Jezusa:
Uświęcenie w łonie matki: Kościół katolicki naucza, że w czasie Nawiedzenia św. Elżbiety przez brzemienną Maryję (kiedy to Jan „poruszył się z radości w łonie matki”), nienarodzony jeszcze Jan został napełniony Duchem Świętym i oczyszczony z grzechu pierworodnego mocą obecnego w pobliżu Zbawiciela. Ponieważ narodził się już w stanie łaski uświęcającej, Kościół na prawach uroczystości obchodzi liturgicznie dzień jego ziemskich urodzin (24 czerwca). W chrześcijaństwie zasada ta dotyczy jedynie Jezusa Chrystusa, Matki Bożej oraz właśnie św.