Kurt Mendel (ur. 27 stycznia 1874 w Pankow (Berlin), zm. 2 lutego 1946 w Berlinie) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys Syn neurologa Emanuela Mendla i Susanne z domu Lindow. Studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, Uniwersytecie Georga Augusta w Getyndze i Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii; tam w 1897 roku otrzymał tytuł doktora medycyny. Od 1899 roku pracował w prowadzonej przez ojca poliklinice w Berlinie. Redaktor a potem wydawca „Neurologisches Centralblatt”. W 1913 roku pracował razem z Aloisem Alzheimerem we Wrocławiu.
Od 1912 przez wiele lat był sekretarzem Gesellschaft Deutscher Nervenärzte.
Żonaty z Elisabeth MüllerDie Geburt eines Töchterchens... Berliner Tageblatt 24.12.1904 s. 4. W 1938 z powodu wprowadzonych przez nazistów regulacji prawnych stracił prawo wykonywania zawodu. Prawdopodobnie uniknął śmierci dzięki małżeństwu z nie-Żydówką. Zmarł 2 lutego 1946 w Berlinie.
Dorobek naukowy Opisał objaw neurologiczny, znany dziś jako objaw Mendla-Bechterewa. W 1910 jako jeden z pierwszych postulował istnienie zjawiska męskiego klimakterium.