Po powrocie na Litwę w 1918 roku stanął na czele resortu oświaty. W 1919 roku kontynuował kształcenie na Uniwersytecie w Królewcu, gdzie zajmował się kronikami Szymona Grunau z XVI wieku. W 1920 roku uzyskał tam tytuł doktora filozofii.
W Litwie międzywojennej był początkowo dyrektorem Gimnazjum im. Juozasa Balčikonisa w Poniewieżu. W 1922 roku rozpoczął pracę na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Litewskiego jako profesor zwyczajny. Z jego inicjatywy powstał w 1925 roku na uczelni Wydział Teologii Ewangelickiej. W latach 1925–1927 pracował w instytucjach oświatowych Kraju Kłajpedy.
Był członkiem Litewskiej Partii Postępu (1916–1924). Zmarł w Kownie w 1931 roku, pochowano go na lokalnym cmentarzu ewangelickim. Grób nie zachował się.
Bibliografia Biržai. Tvirtovė, miestas ir kunigaikštystė (1931)
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum w Słucku Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Członkowie Partii Konstytucyjno-Demokratycznej Kategoria:Kalwinizm na Litwie Kategoria:Litewscy ministrowie Kategoria:Litewscy nauczyciele Kategoria:Ludzie związani z Kłajpedą Kategoria:Ludzie związani z Poniewieżem Kategoria:Ludzie związani z Woroneżem Kategoria:Pochowani w Kownie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Witolda Wielkiego Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1931