W latach 1888–1890 rektor Greckokatolickiego Seminarium Duchownego w Przemyślu.

W 1896 został mianowany biskupem przemyskim, a w 1897 konsekrowany i intronizowany. W latach 1895–1914 był posłem do Sejmu Krajowego Galicji w VII, VII, IX i X kadencji, w tym od początku 1912 pełnił stanowisko wicemarszałka, zastępując Andrzeja Szeptyckiego.

Sprowadził do Przemyśla żeńskie greckokatolickie zakony sióstr bazylianek i służebnic NMP, jego staraniem zbudowano gmach greckokatolickiego seminarium duchownego, jak również założono Ruski Instytut dla Dziewcząt.

Również wskutek jego poparcia utworzono ukraińskie instytucje finansowe: „Ukrajińską Szczadnycię”, Towarzystwo Wzajemnego Kredytowania „Wira” i „Miszczańską Kasę”.

W 1897 otrzymał od papieża Medal „Fidei et Virtuti”, a w dwa lata później cesarski Order Korony Żelaznej II klasyHof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń, 1918, s. 84.

W 1912 otrzymał nobilitację szlachecką z herbem zbliżonym do Ostoji.

W czasie rosyjskiej okupacji Przemyśla w 1915 został aresztowany przez władze carskie i wkrótce zmarł.

Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu.

Zobacz Greckokatoliccy biskupi przemyscy Schematyzm Greckokatolickiej Eparchii Przemyskiej

Przypisy