Brak wyjaśnienia aspektu można porównać do podobnie niejasnych motywów z „Beczki Amontillado”Hoffman, Daniel. Poe Poe Poe Poe Poe Poe Poe. Louisiana State University Press, 1972: 245. .. Poe celowo prezentuje historię jako rodzaj mistyfikacji, zachęcając czytelników do domysłów na własną rękę w stosunku do sekretu starego człowieka. Na początku historii, narrator ocenia i kategoryzuje ludzi wokół niego w podobny sposób jak Walt Whitman w „Song of Myself”. Narratorowi Poego brakuje jednak uroczystego ducha WhitmanaPerson, Leland S. „Poe and Nineteenth-Century Gender Constructions,” collected in A Historical Guide to Edgar Allan Poe, edited by J. Gerald Kennedy. Oxford University Press, 2001: 158. .. W czasie obserwacji owych ludzi narrator potrafi ustalić dużą liczbę informacji na podstawie ich wyglądu i kilku drobnych detali. Przykładowo, spostrzega, że ucho obserwowanego człowieka niewiele wystaje, wnioskując przy tym, że musi być on urzędnikiem, który przechowuje za nim pióro. Poe uwzględnił potem owe zdolności do obserwacji drobnych szczegółów w stworzonej przez siebie figurze C. Auguste’a DupinaStashower, Daniel. The Beautiful Cigar Girl: Mary Rogers, Edgar Allan Poe, and the Invention of Murder. New York: Dutton, 2006: 113.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Człowiek tłumu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.